1.
Ο ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ
«Αντώνη, εγώ θα κλείσω λίγο τα μάτια μου επειδή είμαι ξύ-
πνιος, σήμερα, από πολύ νωρίς» λέει ο Παύλος Δημητρίου στον
Αντώνη Μαλτέζο ζητώντας την κατανόησή του.
«Ναι, χαλάρωσε, έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε τίποτα να κά-
νουμε» του λέει ο Μαλτέζος κοιτάζοντας τα φώτα της πόλης,
πίσω από το γραφείο του. Πάντα του άρεσε να παρακολουθεί
την ησυχία που επικρατεί στους δρόμους της Αθήνας, κατά τις
πρώτες πρωινές ώρες. Απολαμβάνει να κοιτάζει τα φώτα των
καταστημάτων, των δρόμων και των ελάχιστων οχημάτων που
διέρχονται, αυτήν την ώρα, μπροστά από την ΓΑΔΑ.
Ο Μαλτέζος είναι πενήντα ετών και υπηρετεί στην Ελλη-
νική Αστυνομία επί τριάντα έτη. Έχει περάσει από πολλές μά-
χιμες υπηρεσίες και τα τελευταία δέκα, σχεδόν, χρόνια υπηρε-
τεί στην ΥΔΕΖΙ, την Υποδιεύθυνση Δίωξης Εγκλημάτων κατά
Ζωής και Ιδιοκτησίας. Από τότε που έγινε ερευνητής αισθάνε-
ται πως η ζωή του απέκτησε ένα νέο νόημα. Έχει αφιερώσει τον
εαυτό του στο να επιλύει κάθε υπόθεση που προκύπτει και, ώς
τώρα, το ποσοστό αποτυχίας του κυμαίνεται σε εξαιρετικά χα-
μηλά επίπεδα. Οι παραπάνω ώρες που υποχρεώνεται, πολλές
φορές, να παραμείνει στην υπηρεσία δεν τον ενοχλούν ιδιαίτε-
ρα, αφού είναι μόνος στη ζωή και δεν έχει άλλες υποχρεώσεις.
Η αποψινή νύχτα μοιάζει να είναι ακόμη μια από τις μονότονες
και βαρετές νύχτες, που όλοι αναμένουν να περάσει η ώρα για
να σχολάσουν, αλλά ο ήχος κλήσης στο κινητό του Μαλτέζου
έρχεται να καταστρέψει την γαλήνη που επικρατούσε ώς τώρα.
«Παρακαλώ» λέει ο Μαλτέζος, απαντώντας στην κλήση
ενός άγνωστου αριθμού.
«Χαίρεται! Ο Υπαστυνόμος Μαλτέζος;» τον ρωτάει ο άγνω-
στος άνδρας.
«Ναι, ο ίδιος» αποκρίνεται ο Μαλτέζος, άτονα και
νυσταγμένα.
«Είμαι ο επόπτης, ο Αστυνόμος Αναγνώστου. Έχουν ανοι-
χτεί πολλές κάρτες στην Άμεση Δράση για έναν νεκρό άνδρα
στο Κολωνάκι» τον πληροφορεί με ένα αδιάφορο ύφος.
«Πρόκειται για ανθρωποκτονία;» τον ρωτάει ο Μαλτέζος,
το ίδιο αδιάφορα.
«Πιθανόν να είναι. Θα σε ενημερώσει σύντομα το κέντρο
σου, αν θα χρειαστεί να μεταβείς ή όχι».
«Εντάξει, ευχαριστώ πολύ, κύριε Αστυνόμε. Σε ποια οδό
έχει λάβει χώρα το περιστατικό;» τον ρωτάει ο Μαλτέζος, προ-
τού φτάσει στο τέλος η τηλεφωνική συνομιλία τους.
«Στη διασταύρωση των οδών Τσακάλωφ και Ηρακλείτου»
τον πληροφορεί ο Αστυνόμος και τον αποχαιρετάει.
Ο Μαλτέζος αισθάνεται να μπαίνει σε εγρήγορση, ένα συ-
ναίσθημα τον κινητοποιεί. Έχει ένα προαίσθημα πως ο νεκρός
άνδρας στο Κολωνάκι είναι ένα ακόμη θύμα του εκτελεστή που
αναζητεί τα τελευταία δέκα έτη, δηλαδή σχεδόν από τότε που
ξεκίνησε να υπηρετεί στην ΥΔΕΖΙ. Ο Μαλτέζος είναι σίγουρος
πως αν πρόκειται για τον εκτελεστή που αναζητεί τότε θα έχει
στα χέρια του ακόμη μια ανεξιχνίαστη υπόθεση ανθρωποκτονί-
ας. Είναι σίγουρος τόσο για αυτό όσο και για το ότι ο αόρατος
εκτελεστής που γυρεύει είναι γένους θηλυκού.
«Παύλο, ετοιμάσου να φύγουμε!» του λέει ο Μαλτέζος ενώ
πετάγεται, στην κυριολεξία, από το κάθισμα του σαν να του
ήρθε ξαφνική επιφώτιση.
«Πού πάμε;» τον ρωτάει ο Δημητρίου, με μάτια βαριά από
την νύστα, δίχως να συμμερίζεται τον ξαφνικό ενθουσιασμό
του.
«Στο Κολωνάκι. Υπάρχει ένα πτώμα στο δρόμο. Μάλλον
πρόκειται για εκτέλεση» του λέει ο Μαλτέζος και, δίχως να χά-
νει χρόνο, μαζεύει από την γυαλιστερή επιφάνεια του γραφείου
του το πορτοφόλι, το κινητό και τα τσιγάρα του.
«Μας έχει καλέσει το κέντρο;» τον ρωτάει ο Δημητρίου.
Εκείνος τον στραβοκοιτάζει. Παίρνει μια βαθιά ανάσα για
να ηρεμήσει, επειδή τον ενοχλεί ιδιαίτερα όταν οι κατώτεροί
του αμφισβητούν τις υποδείξεις και διαταγές του.
«Δεν χρειάζεται να μας καλέσει το κέντρο. Έχουμε το δικαί-
ωμα, αλλά και την υποχρέωση, να μεταβούμε στο σημείο, έστω
και για την παραμικρή υποψία εγκληματικής ενέργειας» εξη-
γεί στον Δημητρίου, ο οποίος είναι Αρχιφύλακας και υπηρετεί
λιγότερο από έναν χρόνο στην ΥΔΕΖΙ. Έχει συνολικά δεκαέξι
έτη υπηρεσίας και έχει περάσει, και αυτός με την σειρά του, από
μάχιμες υπηρεσίες, όπως και ο Μαλτέζος.
Καθώς ο Δημητρίου σηκώνεται νωχελικά από το κάθισμά
του, ακούει το κέντρο να τους καλεί μέσω του φορητού ασυρ-
μάτου. Ο εκφωνητής τούς πληροφορεί πως υπάρχει ένας δολο-
φονημένος άνδρας επί της διασταύρωσης των οδών Τσακάλωφ
και Ηρακλείτου, στο Κολωνάκι, και τους διατάζει να σπεύσουν
στο σημείο, όπου βρίσκονται ήδη σταθμοί της Άμεσης Δράσης.
Ο Μαλτέζος κοιτάζει τον Δημητρίου κουνώντας το κεφάλι του,
με τρόπο που προειδοποιεί πως δεν θα ανεχτεί να τον αμφισβη-
τήσει ξανά. Οι δυο τους εξέρχονται αμέσως από το κτίριο της
ΓΑΔΑ και, με ένα από τα υπηρεσιακά τους οχήματα, κατευθύ-
νονται προς την περιοχή του Κολωνακίου.
Η ώρα είναι σχεδόν τέσσερις και η κίνηση στους δρόμους
αραιή. Εντωμεταξύ, στην πόλη έχει αρχίσει να πέφτει δυνατή
βροχή και ο Μαλτέζος, ακούγοντας το ρυθμικό σύρσιμο των
υαλοκαθαριστήρων, ξαφνικά αισθάνεται κουρασμένος. Καθι-
σμένος στη θέση του συνοδηγού μένει σιωπηλός, κοιτάζοντας
το δρόμο που ξεδιπλώνεται μπροστά τους, καθώς το νερό της
βροχής σφυρίζει κάτω από τα λάστιχα και χτυπάει στα φτερά.
Παρατηρεί την μάσκα της νύχτας που αργοπεθαίνει να κρύβει
ακόμη το πρόσωπό της. Μέσα σε μόλις μερικά λεπτά φτάνουν
στο σημείο. Όπως τους είχε ενημερώσει ο εκφωνητής του κέ-
ντρου τους, βρίσκονται ήδη εκεί σταθμοί της Άμεσης Δράσης.
Δυο ομάδες ΔΙΑΣ, της Δίκυκλης Αστυνομίας, και ένα περι-
πολικό της Άμεσης Δράσης έχουν διασφαλίσει την σκηνή του
εγκλήματος αποκλείοντας από εκεί την διέλευση οχημάτων και
πεζών.
Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη απ’ την υγρασία της βροχής
που κρέμεται στην ατμόσφαιρα και πέφτει σε μικρές ψιχάλες.
Στάλες μαζεύονται και πέφτουν νωθρά από κάθε επιφάνεια,
λες και μετρούν το αργό πέρασμα του χρόνου. Ο Μαλτέζος με
τον Δημητρίου επιδεικνύουν τις ταυτότητες τους και προσεγ-
γίζουν το σημείο όπου βρίσκεται το πτώμα ενός άγνωστου άν-
δρα. Κείτεται πάνω στο τσιμεντένιο δάπεδο, με πρόσωπο κέρι-
νο και σταχτί. Ο Μαλτέζος γονατίζει πάνω από το πτώμα του
μεσήλικα, ο οποίος είναι ντυμένος με ένα φαινομενικά ακριβό
κοστούμι. Κοιτάζει προσεκτικά την πίσω πλευρά του κρανίου
του και αμέσως οι υποψίες του επιβεβαιώνονται. Εκεί βρίσκεται
το σημείο απ’ όπου εισήλθε το μικρού διαμετρήματος βλήμα
κόβοντας το νήμα της ζωής του. Αν και δεν έχουν βρει ακό-
μη κάποιον κάλυκα, ο Μαλτέζος πιθανολογεί πως πρόκειται
για βλήμα διαμετρήματος 0.22 ιντσών. Ο τρόπος δράσης είναι
ακριβώς ίδιος με αυτόν του εκτελεστή που αναζητεί. Τον είχε
προσεγγίσει, την στιγμή που άνοιγε την θύρα του οχήματός
του, πυροβολώντας τον από πολύ κοντινή απόσταση, με χει-
ρουργική ακρίβεια.
«Παύλο, άναψε τον φακό σου και ψάξε να βρεις τον κάλυ-
κα» διατάζει ο Μαλτέζος τον βοηθό του.
Είναι σίγουρος πως το φονικό όπλο είναι ένα εικοσιδυάρι
πιστόλι, και η θεωρία του αυτή επαληθεύεται την στιγμή που
ο Δημητρίου ανακαλύπτει τον μικρό κάλυκα, σε πολύ κοντινή
απόσταση από το πτώμα του άτυχου άνδρα.
«Είκοσι δύο» αναφωνεί ο Δημητρίου, διαβάζοντας τον αριθ-
μό που αναγράφεται στη βάση του κάλυκα.
«Το φονικό όπλο, για ακόμη μια φορά, είναι ένα από αυτά
τα τόσο μικρά που χωράνε στην μπροστινή τσέπη ενός τζιν πα-
ντελονιού. Από αυτά που έχουν μικρότερη ανάκρουση και χα-
μηλότερης ισχύος κρότο σε σύγκριση με αντίστοιχα πιστόλια
μεγαλύτερων διαμετρημάτων» μονολογεί ο Μαλτέζος, όσο ο
Δημητρίου και οι υπόλοιποι ένστολοι αστυνομικοί τον κοιτούν
με ενδιαφέρον.
Μέχρι τώρα, δεν έχει καταφέρει να βρει κάποιον αυτόπτη
μάρτυρα. Μονάχα μία φορά, πριν από αρκετά χρόνια, εντόπισε
υλικό από κάμερα ασφαλείας ενός καταστήματος, παρακείμε-
νου στην τότε σκηνή του εγκλήματος. Η κάμερα είχε καταγρά-
ψει μια γυναίκα να διέρχεται από το συγκεκριμένο κατάστημα,
μερικά μόνο δευτερόλεπτα μετά την ανθρωποκτονία που είχε
διαπραχθεί. Σε εκείνη την υπόθεση, ο Μαλτέζος είχε βρει έναν
μάρτυρα, ο οποίος δεν είχε δει τίποτα, αλλά είχε ακούσει τον
κρότο του πυροβολισμού, και ήταν σε θέση να τον πληροφορή-
σει για την ακριβή θέση στην οποία βρίσκονταν οι δείκτες του
ρολογιού την στιγμή που συνέβη. Βασισμένος στην μαρτυρία
του πολίτη, συνέκρινε την ώρα που ακούστηκε ο πυροβολι-
σμός με την ώρα που η κάμερα του καταστήματος κατέγρα-
ψε την άγνωστη γυναίκα και, έκτοτε, πιστεύει ακράδαντα πως
εκείνη η καλλίγραμμη μελαχρινή είναι ο αόρατος εκτελεστής
που αναζητεί. Όμως, αυτή του την πεποίθηση δεν την συμμε-
ρίζεται κανένας από την υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένων και
των στενών συνεργατών του. Όλοι τους θεώρησαν πως η συ-
γκεκριμένη γυναίκα δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το περι-
στατικό και πως τυχαία περνούσε από το σημείο.
Όπως και να έχει, ο υπαίτιος για την συγκεκριμένη ανθρω-
ποκτονία, όπως και για πολλές ακόμη που έχουν συμβεί στο
παρελθόν, παραμένει ασύλληπτος, και θα εξακολουθεί να πα-
ραμένει ώσπου να κάνει κάποιο λάθος, και να αφήσει πίσω του
κάποιο στοιχείο που θα μπορούσε, ενδεχομένως, να οδηγήσει
τις διωκτικές αρχές στην σύλληψή του. Είναι αρκετά δύσκολο,
για τους αστυνομικούς ερευνητές, να επιλύσουν μια υπόθεση
όταν ο δράστης δεν διαθέτει κίνητρο ή κάποιου είδους σχέση
με το θύμα του. Ο Μαλτέζος, μετά την καταγραφή και όλες τις
επιμέρους ενέργειες που οφείλει να ολοκληρώσει, αφήνει πίσω
του τους δρόμους της οργής επιστρέφοντας πίσω στη ΓΑΔΑ.
Έτσι ακριβώς αποκαλεί τους δρόμους της μεγαλούπολης
αυτής. Τους δρόμους, επάνω στους οποίους συνεχώς ανακαλύ-
πτει πτώματα ανθρώπων που έφυγαν από την ζωή με βίαιο τρό-
πο. Η πρώτη φορά που αντίκρισε θύμα δολοφονικής επίθεσης
ήταν πολλά χρόνια προτού ξεκινήσει να υπηρετεί στην ΥΔΕΖΙ.
Ήταν ακόμη Δόκιμος Αστυφύλακας, κι έκανε την πρακτική του
εκπαίδευση στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας, όταν μια
νύχτα έλαβαν κλήση από το κέντρο της Άμεσης Δράσης για
άτομο που δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι.