Μπλε. Ένα καινούριο είδος μπλε καταγραφόταν στο μυαλό του Σάκχα'Γκε και τον γέμιζε ενθουσιασμό, κι ας ήξερε ότι όλο αυτό οφειλόταν στο πού κοίταζε και όχι στις ιδιότητες αυτές καθαυτές του ουρανού και της θάλασσας. Το στομάχι του το ένιωθε τόσο ανάλαφρο λες και ήταν από κάποιο παράξενο υφαντό. Η ένταση στα άκρα του ήταν ανάλογη με εκείνη τη μέρα που χρίστηκε Ράθιρε ή όταν παντρεύτηκε τη Θλέρρα'Γκα. Εκείνη -δίπλα του πάντοτε- έμοιαζε επίσης να αψηφά τις κρύες ριπές του αέρα που χτυπούσαν σα μαστίγια από το πουθενά. Για την ακρίβεια, κοιτώντας γύρω του, όλα τα μέλη της αποστολής φαίνονταν ενθουσιασμένα και γεμάτα δέος μπροστά στο θέαμα που απλωνόταν εμπρός τους.
Στέκονταν ανάμεσα στις κορυφές που είχαν εντοπίσει την προηγούμενη μέρα. Ένα σχετικά άγονο κομμάτι του βουνού που τους βοήθησε στο να το διαβούν με σχετική ευκολία, στην αρχή του δεύτερου τμήματος της μέρας. Τα χαρούμενα γρυλίσματα των πρώτων που αντίκρισαν το άκρο του Ισκίμιρ όπου έπεφτε ο ήλιος μεταδόθηκαν πολύ γρήγορα. Ο Σάκχα'Γκε σχεδόν έτρεξε προς την άκρη του γκρεμού, αγνοώντας τις πέτρες στο έδαφος που μπορούσαν να τον κάνουν να σκοντάψει. Εκείνη τη στιγμή ήταν ξανά παιδί και έβλεπε σκέψεις που άλλοτε έμοιαζαν με φαντασίωση να γίνονται πραγματικότητα.
1
«Μπίχα γκάπριν, μπάρα θύγκα. Μπίχα όγιναν, μπάρα τλίγκο-
μπα».
Ο Σάκχα'Γκε άκουγε με έκσταση την αρχαία γλώσσα από τα εγ-
χειρισμένα χείλη των ιερέων και το κομμάτι εκείνο του εαυτού του που
ζήλευε την ικανότητά τους αυτή τον πέταξε έξω προς στιγμήν από το
παρόν. Τον βύθισε στις σήραγγες του μυαλού του, εκεί που τίποτα δεν
έμενε ακίνητο, η σιωπή ήταν κάτι το άγνωστο εκεί μέσα. Ένιωσε ενοχή
όμως, όλα θα γίνονταν όταν θα ερχόταν η σειρά τους. Τώρα όφειλε να
απολαύσει το παρόν, την τελετή που θα τον ένωνε με τη Θλέρρα'Γκα και
επισήμως. Δύο σώματα, ένα πνεύμα. Δύο μυαλά, ένας σκοπός.
Τι τιμή να στέκεται δίπλα σε ένα τόσο άξιο πλάσμα ως σύζυγος,
ούτε η εκλογή του ως Ράθιρε -φάνταζε τόσο παλιά!- δεν του είχε δώσει
τέτοια ικανοποίηση. Ίσως αυτό να μην ήταν απολύτως αλήθεια μα και
πάλι, επέλεξε να αφεθεί, να παρασυρθεί από την ένταση και το συναί-
σθημα της όλης γαμήλιας διαδικασίας.
Στέκονταν πλάτη με πλάτη, μπορούσε ν' ακούσει την ανάσα της,
κοφτή και νευρική όπως και η δικιά του άλλωστε. Ήταν το τελευταίο
κομμάτι της τελετής, αυτό που συμβόλιζε τη μάχη απέναντι στις δυσκο-
λίες της ζωής και της σχέσης τους. Με αυτόν τον τρόπο πολεμούσαν οι
αρχαίοι Γκάκχε, σε ζεύγη, προσέχοντας πάντοτε ο ένας τον άλλον. Ο
Σάκχα'Γκε θυμήθηκε ένα χωρίο ενός βιβλίου στρατηγικής που ανέφερε
ότι κάποια εποχή πριν τον Μεγάλο Πόλεμο, ένας επικεφαλής του πολε-
μικού τμήματος είχε προσπαθήσει να επιβάλλει την ίδια τακτική αλλά
με τριάδες πολεμιστών μα απέτυχε καθώς θεωρήθηκε πολύ «Φέιν». Του
είχε φανεί υπερβολικά αστείο, γελοίο ίσως.
Ο Αρχιερέας του Μεγάλου Ερπετού τούς τύλιξε με ένα βαρύ δερ-
μάτινο ύφασμα που συμβόλιζε τον ίδιο τον δημιουργό του κόσμου και
την ευλογία του στο νέο ζευγάρι. Η μυρωδιά του ήταν βαριά σαν το ίδιο,
σαν οι ελπίδες και οι πόθοι όλων των ζευγαριών που είχε δέσει να 'χαν
ποτίσει το υλικό του, το πνεύμα του.
Ο Σάκχα'Γκε κοίταξε τριγύρω, τον κόσμο που είχε μαζευτεί στη
μακρόστενη και ψηλοτάβανη σπηλιά. Πρόσωπα αγαπημένα όπως ο μι-
κρός του αδελφός που συνεχώς μεγάλωνε και είχε αρχίσει να προφέρει
λέξεις, η ηλικιωμένη παραμάνα και γειτόνισσα του -πόσα της
χρωστούσε!-, ο Τέρεθλιε'Γκε, που δίχως τη βοήθεια και τη
συμπαράστασή του ίσως να μην βρισκόταν τώρα εδώ. Φυσικά όλοι οι
Σύμβουλοι και οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι ήταν παρόντες, πρόσωπα
στα οποία ένιωθε πως πάντοτε θα έπρεπε να αποδεικνύει την αξία του
και όχι μόνο επειδή αυτό ήταν κάτι που κάθε Ράθιρε όφειλε να κάνει.
Πίσω από τα φαινομενικά χαρούμενα βλέμματα κρυβόταν η
αμφισβήτηση για τις ικανότητές του, η δυσπιστία λόγω των απόψεων
και της ηλικίας του. Μπορεί να ενθουσιάστηκαν με τον λόγο του και να
τον ψήφισαν αλλά ήξερε κατά βάθος ότι ουσιαστικά επηρεάστηκαν από
την ψήφο του Νάρρα'Γκένα Νέθλεκακ, στου οποίου το βλέμμα σίγουρα
κρυβόταν και το μίσος. Ο τρόπος με τον οποίο είχε αναγκαστεί να
παραιτηθεί από υποψήφιος για Ράθιρε τού είχε σίγουρα αφήσει μια
γεύση πικρή, στο στόμα και το πνεύμα του. Δεν ήταν όμως αθώος, γι'
αυτό και ο Σάκχα'Γκε δεν ένιωθε την παραμικρή ακίδα τύψεως για τις
πράξεις του. Θα ήταν ωραίο να βρίσκονταν οι γονείς του εκεί -ειδικά η
αδικοχαμένη του μητέρα- μα όσο επίπονο και παράξενο κι αν ήταν,
επίσης δεν θα μπορούσε να στέκεται εδώ εάν αυτοί ζούσαν.
Το φως από τους πυρσούς έριχνε παράξενες σκιές στους πέτρι-
νους τοίχους και στα πρόσωπα των παρευρισκομένων. Το υψηλότερο
κομμάτι της αίθουσας ήταν ένα κατάμαυρο αναποδογυρισμένο πηγάδι.
Ο χώρος ήταν λιτός, δύο πελώρια σκαλιστά Ερπετά δέσποζαν στις μα-
κρές πλευρές του και το παιχνίδισμα από τις φωτιές τα έκανε να
μοιάζουν ζωντανά. Το δάπεδο ήταν στρωμένο με παχιά κόκκινα χαλιά,
ίδιας απόχρωσης με τους γαμήλιους χιτώνες που φορούσε ο ίδιος και η
Θλέρρα'Γκα. Ο Αρχιερέας φορούσε τον παραδοσιακό ασημοποίκιλτο χι-
τώνα του και κρατούσε ένα ξύλινο ραβδί με πολλές καμπύλες που
έμοιαζε έτοιμο να σπάσει. Ο Σάκχα'Γκε σκέφτηκε πως την επόμενη
φορά που θα επισκεπτόταν την αρχαία πόλη τους θα έμπαινε να θαυ-
μάσει τον ναό του Ερπετού, κάτι που δεν είχε προλάβει να κάνει την
πρώτη φορά λόγω των συνθηκών. Πόσο διαφορετικός να ήταν; Πιο φω-
τεινός, το μόνο σίγουρο. Χαιρόταν και μόνο στη σκέψη ότι αυτή τη στιγ-
μή υπήρχαν Γκάκχε που περιδιάβαιναν τους δρόμους της Θάγκα'Θα
χάρη στη συμφωνία που είχε κάνει με τους Φέιν.
Τόσες σκέψεις, ένα ατέρμονο υφαντό που οι ίδιες του οι ίνες ήταν
ζωές και οι αλληλεπιδράσεις τους. Η πηγή αυτής της μεταφοράς ήταν,
συνειδητοποίησε, οι συζητήσεις του με τον τυφλό Φέιν θεραπευτή, τον
Κουρσάαουν, που επίσης είχε συνδράμει στο να φτάσει εδώ που βρι-
σκόταν. Συνειδητοποίησε ξανά πόσο ασεβής γινόταν με το να στρέφει
την προσοχή του αλλού.
«Από αυτήν την ευλογημένη στιγμή και πέρα», είπε ο Αρχιερέας
δυνατά στη σύγχρονη γλώσσα, «είστε ενωμένοι και θα πρέπει να μάχε-
στε για να παραμείνετε ενωμένοι!»
Ο Σάκχα'Γκε ένιωσε το σώμα του απίστευτα χαλαρό, μια ευφορία
τον πλημμύρισε. Η βαριά λωρίδα που τους τύλιγε απομακρύνθηκε από
δύο ιερείς χωρίς να ξετυλιχθεί, την αφαίρεσαν σηκώνοντας την πάνω
από τα κεφάλια τους. Χαρούμενες ιαχές κυρίευσαν τον χώρο του ναού, ο
Σάκχα'Γκε ήταν σίγουρος πως προκάλεσαν μικροσκοπικές ανεπαίσθη-
τες κατολισθήσεις. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. Επιτέλους μπορούσε
να γυρίσει και να την αντικρίσει. Δεν περίμενε ότι θα ένιωθε τόση έντα-
ση, τέτοιο συναίσθημα αδημονίας και λαχτάρας λες και είχε να τη δει
εποχές ολόκληρες.
Τα μακρόστενα μάτια της Θλέρρα'Γκα έλαμπαν πάνω από τα πα-
νέμορφα ζυγωματικά της σαν φεγγάρια πάνω από στιλπνούς λόφους.
Εξέπεμπε μια γοητεία αρχέγονη, ικανή να κυριεύσει γη και θάλασσα.
Την άκουσε να γρυλίζει εύθυμα και ανταπέδωσε ανάλογα. Στάθηκαν
πλάι πλάι μπροστά στον Αρχιερέα. Ο Σάκχα'Γκε έδιωξε τη νευρικότητα
για την αυριανή συνάντηση μαζί του, η οποία πήγε να του επιτεθεί.
Φτάνει για σήμερα, διέταξε το αεικίνητο ποτάμι του μυαλού του, λες και
ήταν δυνατό να γίνει. Η μόνη σκέψη του μέχρι το επόμενο πρωί έπρεπε
να είναι η σύζυγος του, η φίλη του, η προστάτιδα του μυαλού του, η ση-
μαντικότερη σύμβουλός του. Δύο σώματα, ένα πνεύμα. Δύο μυαλά, ένας
σκοπός.
Η γαμήλια δεξίωση πέρασε δίχως να το καταλάβει, προσπαθούσε
όσο ήταν δυνατόν να αποφύγει συζητήσεις σχετικά με ζητήματα που εί-
χαν να κάνουν με τη θέση του μα συνεχώς οι συνομιλητές του κατάφερ-
ναν και τον στρίμωχναν σε κάποια διαλογική εσοχή. Αυτό τον έφερε σε
ένα αναπάντεχο και κάπως στενάχωρο συμπέρασμα: Ότι έλειπαν κι
άλλα πράγματα από τον λαό του. Η έννοια της διασκέδασης μπορεί να
ήταν κάπως υποκειμενική αλλά ακόμα κι έτσι του ήταν δύσκολο να πι-
στέψει ότι το μοναδικό ενδιαφέρον κάποιων ήταν η δουλειά τους. Σίγου-
ρα, αν αγαπάς κάτι αφοσιώνεσαι σε αυτό μα και πάλι... Δεν μπορούσε
να φανταστεί τον εαυτό του να μη μελετά γλώσσες και Ιστορία, όσο
χρονοβόρα κι αν ήταν τα καθήκοντά του. Ίσως έπρεπε να προωθήσει
περισσότερο εκδηλώσεις γλωσσικής γλυπτικής ή και να επαναφέρει τα
αρχαία χοροθέατρα. Ξανά, οι αποφάσεις και τα ζητήματα που όφειλε να
σκεφτεί ως Ράθιρε τον έκαναν νευρικό και ανήμπορο να απολαύσει τη
δεξίωση. Η Θλέρρα'Γκα όμως -η σύζυγός του!- τον βοηθούσε να ξεφύγει
από αυτούς τους συλλογισμούς, να απολαύσει τις γεύσεις των φαγητών
και των ποτών, την παρουσία της δίπλα του, την απλή χαρά της στιγμής.
Ο Τέρεθλιε'Γκε επίσης, είχαν μια σύντομη αλλά ενθουσιώδη συζήτηση
για τους Θόντγιουμ και την περιπέτειά τους στην Θάγκα'Θα. Ο
άγνωστος αυτός λαός είχε ριζώσει στα βάθη του μυαλού του. Η περιέρ-
γεια του σχετικά με αυτούς και τη μοίρα τους συνεχώς δυνάμωνε, τόσο
που κάποιες φορές πίεζε τον εαυτό του να σταματήσει να σκέφτεται
ώστε να συγκεντρωθεί σε αυτό που έκανε. Ποιοι ήταν; Πώς ζούσαν; Γιατί
δεν επισκέφτηκαν ξανά τους Γκάκχε ή έστω τους Φέιν; Πώς ακουγόταν η
μυστηριακή τους γλώσσα; Ούτε ήξερε πόσες φορές είχε διαβάσει το χω-
ρίο στο βιβλίο που ανακάλυψαν στην αρχαία πρωτεύουσα. Κυρίως τις
δύο προτάσεις και τις διάφορες λέξεις που αφορούσαν τη γλώσσα τους.
Όση ικανοποίηση και πνευματική ανάταση και να του έδινε η προ-
σπάθεια να βελτιώσει τη ζωή του λαού του, ένα κομμάτι του πεινούσε
σαν λιμασμένο ζώο να ψάξει γι' αυτούς. Ο Ισκίμιρ έκρυβε πολλά πράγ-
ματα και ήταν ανόητο να μένουν τόσο στάσιμοι. Κάτι τον καλούσε από
μακριά, κάτι που μόνο με τη μεταφυσική του Ερπετού μπορούσε να το
συγκρίνει. Κουβαλούσε πάνω του τη δύναμη της δημιουργίας, δεν μπο-
ρούσε να το περιγράψει αλλιώς. Μόνο να το νιώσει.
Το λαχάνιασμά του είχε αρχίσει να υποχωρεί, οι παλμοί του γίνο-
νταν ξανά φυσιολογικοί και η κούραση άδραξε την ευκαιρία να κατα-
λάβει το σώμα του. Το ζευγάρωμα τους ως επισήμως πια ζεύγος είχε μια
γεύση γλυκιά και περιπετειώδη. Η μυρωδιά και τα γρυλίσματα της Θλέρ-
ρα'Γκα κόρεσαν τις αισθήσεις του και η ολοκλήρωση της πράξης τον έφε-
ρε σε μια ράθυμη, ηδονική κατάσταση που ευχόταν να κρατήσει όσο το
δυνατόν περισσότερο.
Έμειναν αγκαλιασμένοι πάνω στο σχετικά σκληρό στρώμα. Εκεί-
νη κόλλησε το κορμί της πάνω του, ένιωσε το ζεστό της δέρμα να τρίβε-
ται πάνω στο δικό του, η ανάσα της να γίνεται ανάσα του. Το φως από
τους σωλήνες στο ταβάνι έδινε μια αλλόκοσμη απόχρωση στο δέρμα της.
Ο Σάκχα'Γκε τη χάιδεψε στο μπράτσο και έτριψε το μάγουλό του στο
δικό της. Πόσο όμορφη ήταν! Στο μυαλό του άρχισαν να παρεισφρέουν
σκέψεις σχετικά με την αυριανή συνάντηση και ήξερε πως παρά την
κούραση θα δυσκολευόταν να κοιμηθεί. Άφησε την επίγευση του ζευγα-
ρώματος να πρωτοστατήσει στο μυαλό του ώσπου να σβήσει. Η θέρμη,
σωματική και πνευματική, της Θλέρρα'Γκα θα συνέχιζε να είναι παρού-
σα.
Ανασηκώθηκε ελαφρά και τον κοίταξε στα μάτια, λες και είχε μα-
ντέψει το τι συνέβαινε στο μυαλό του. Ήξερε σίγουρα, δε χρειαζόταν
κάποιο σαφές σωματικό σημάδι για να το καταλάβει. Κάποιες σχέσεις
υπερέβαιναν τους φυσικούς νόμους.
«Σκέφτεσαι την αντίδραση του Γκάχικχατα'Γκένα Ρράτλεκ, έτσι
δεν είναι Σάκχα'Γκε;» του είπε και η φωνή της γαργάλησε το αυτί του.
Ο Σάκχα'Γκε ένευσε καταφατικά, στρέφοντας το βλέμμα του
αόριστα προς την πόρτα του δωματίου. Τα σημάδια του ξύλου έμοιαζαν
με παραμορφωμένα μάτια που τον κοιτούσαν, τον έκριναν για τις απο-
φάσεις του θαρρείς. Όχι, δεν έπρεπε ν' αφήσει το πνεύμα του έρμαιο
τέτοιων φθοροποιών σκέψεων.
«Αν εξακολουθείς να έχεις αμφιβολίες μπορείς απλά να μην προ-
χωρήσεις στην απόφαση», συνέχισε η Θλέρρα'Γκα. «Από τη στιγμή που
δεν γνωρίζει τον λόγο της συνάντησής σας δεν θα αλλάξει τίποτα ουσια-
στικά».
Έστρεψε το βλέμμα του ξανά προς εκείνη. Ένα ρίγος τον διαπέρα-
σε.
«Όχι, δεν έχω αμφιβολίες ως προς την απόφαση αυτή καθαυτή
αλλά σκέφτομαι ότι θα αποκτήσω κι άλλους εχθρούς με αυτόν τον
τρόπο».
«Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τι λόγος του πέφτει. Είσαι ο
Ράθιρε!»
«Πιστεύω ότι θα το θεωρήσει προσβολή, υπονόμευση του ρόλου
του. Οι ιερείς έχουν αυτήν την τάση να θέλουν να ξεχωρίζουν, να διατη-
ρούν χαρακτηριστικά μοναδικά, που ούτε καν ο Ράθιρε δεν έχει».
Η Θλέρρα'Γκα ανασηκώθηκε κι άλλο και στηρίχθηκε στον
αγκώνα της. Το πρόσωπό της πήρε μια έκφραση αποφασιστική. Για μια
στιγμή του θύμισε τη μητέρα του και τον παρόμοιο τρόπο που εκφρα-
ζόταν όταν ήταν βέβαιη για κάτι.
«Τότε θα τον κάνεις να καταλάβει τους λόγους σου. Αν μη τι άλλο
το έχεις αυτό το χάρισμα!»
Ο Σάκχα'Γκε γρύλισε όσο εύθυμα μπορούσε αλλά δε μπορούσε να
αγνοήσει το σφίξιμο στο πρόσωπό του.
«Εσύ καταλαβαίνεις τους λόγους μου; Θα με βλέπεις διαφορετικά
μετά;»
Εκείνη ρουθούνισε κοφτά.
«Όσες φορές και να με ρωτήσεις η απάντησή μου θα είναι η ίδια.
Υποστηρίζω την απόφασή σου απόλυτα. Και φυσικά θα σε βλέπω διαφο-
ρετικά αφού θα είσαι διαφορετικός», είπε εμφανώς αστειευόμενη. «Σάκ-
χα'Γκε, όταν θέλεις κάτι τόσο πολύ, κανένας δεν μπορεί να σταθεί στον
δρόμο σου. Ένας λόγος που σ' αγαπάω είναι και αυτός».