Περιγραφή

Τα μάτια μας νωπά στην άρη της φτερούγας
περνούν ερωτήματα και η μνήμη αιωρείται

Τα μάτια είναι γήινα, κόκκοι σιταριού
τα βλέφαρά μας άγκιστρα στον συμπαγή αέρα

Στον απατηλό τοίχο ραγισματιές ρυτίδες
κι αντί για εμάς, μια άναυδη σποδός

Σχόλια


Δείτε κι αυτά