Αποστέλλεται σε 4-5 εργάσιμες

εφόσον υπάρχει απόθεμα στον εκδότη
   
Bookmark and Share
Ένα μετανεωτερικό requiem
Συγγραφέας :
 
Εκδόσεις : Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
Τιμή Web : € 11,00   (-10%)   € 9,90
Κατηγορία : Κοινωνιολογία
Βαθμολογία :

Περιγραφή : Το requiem δεν προτείνεται εδώ ως πένθιμη διαπίστωση, αλλά ως η επιβεβαίωση του τέλους της Νεωτερικότητας μέσα από την ιστορική της ολοκλήρωση και τη βιωματική εμπειρία του γήρατός της. Μια σειρά από ερωτήματα, και οι προτεινόμενες απαντήσεις, οριοθετούν τη συγγραφική διαδρομή:
Ποιες είναι οι πολιτικές ελίτ σήμερα; ποιός ο προσανατολισμός; Από τί αντικαταστάθηκαν οι νεωτερικοί μύθοι, που με τη σειρά τους είχαν αντικαταστήσει τους θρησκευτικούς του Μεσαίωνα; Που οδήγησε η "απομάγευση" του κόσμου; Ο σύγχρονος άνθρωπος, κατά πόσον απέβαλε σκοτεινούς δεσμούς θρησκείας, εμμονές φυλετικής ανωτερότητας και κρίσεις εθνικής ματαιοδοξίας; Δικαιώθηκαν οι θετικιστές (ο Saint Simon, ο Comte, ο Mill, ο Condorcet) από την πραγματοποιηθείσα "πρόοδο", ή οι μαρξιστές για την επαγγελθείσα "αταξική κοινωνία"; Είναι η ανθρωπότητα οικουμενική ή, απλώς, παγκοσμιοποιημένη; Πώς εξηγείται η βαρβαρότητα της τρομοκρατίας; ως επιστροφή στον Μεσαίωνα ή ως πραγμάτωση ενός ζοφερού μέλλοντος; Γιατί, τελικώς, δεν εκπολιτίστηκε ο κόσμος; Τί ακολουθεί το τέλος της τέχνης;

(Με αναφορές σε σύγχρονα κείμενα και απόψεις των Hobsbawm, Derrida, Touraine, Habermas, καθώς και σε σκέψεις περί τέχνης και πολιτικής των Arthur C. Danto, Bruno Latour, John Gray, Eric Hazan και Deyan Sudjic.)



Σχόλια
Από : balkan Ημερομηνία : 06-Ιουν-2017
Σχόλιο : Το πόνημα του Νίκου Παπαδημητρίου κατατάσσεται πολύ δύσκολα σε εκείνο ή το άλλο είδος συγγραφής.

Είναι η τέχνη του θέτειν ορθώς τα ερωτήματα ώστε αυτά να οδηγούν σε έγκυρες απαντήσεις εφόσον ο αναγνώστης τα σκεφτεί από την δική τους πλευρά, όπως ακριβώς αυτά τίθενται στην ιστορική τους μήτρα μαζί με την αισθητική αποτίμηση της γλώσσας μέσω της οποίας αυτά ονομάζονται αλλά και της αισθητικής μορφής με την οποία τίθενται ιστορικά. Η πρωτοπορία τούτης της συγγραφής έγκειται ακριβώς σε τούτο: να μπορείς να αποτιμάς την αισθητική μορφή με τους οικείους σε αυτήν όρους ενώ ταυτόχρονα βρίσκεσαι όσο πιο βαθειά γίνεται στην καρδιά του ιστορικού παρόντος του νεωτερικού φαινομένου.

Πρόκειται λοιπόν για ένα λογοτεχνικό εγχείρημα έκφρασης και γλώσσας το οποίο δεν αφαιρείται από τα επιστημονικά του περιεχόμενα χάριν ενός ειδικού ύφους. Είναι λοιπόν, άρτια αισθητική μορφή της λογικής γλώσσας η οποία φέρνει στο προσκήνιο του αναγνώστη τις περισσότερο κρίσιμες όψεις της μετανεωτερικής μας ιδιοσυστασίας μέσα από τα δικά της περιεχόμενά.

Υπό αυτή την έννοια ο συγγραφέας εγκαινιάζει ένα είδος συγγραφής κατεξοχήν νεωτερικό και με αυτή την σημασία φανερώνει αναπόφευκτα, όχι μόνο το ιστορικο - λογικό περιεχόμενο που δείχνεται στον αναγνώστη αλλά και την δική του καθολική - προσωπική εμπλοκή, δίχως ο ίδιος να υποχρεώνεται στην διανοητικά επιτηδευμένη μορφή των αναγκαστικών, ευθύγραμμων δηλώσεων ταυτότητας οι οποίες, ούτως ή άλλως ακυρώνουν από μόνες τους την ομορφιά της περιγραφής και προ – διαθέτουν τον αναγνώστη για μια έτοιμη κρίση, εξωτερικού χαρακτήρα, συμφωνίας ή ασυμφωνίας που δεν προσθέτει τίποτα στην αναγνωστική εμπειρία. Τούτη λοιπόν η κρίση του αναγνώστη μπορεί και να αναβάλλεται επ’ αόριστον δίχως ο τελευταίος να νιώθει ότι ωθείται προς αυτήν από την πίεση της γραφής και θέτοντας σε προτεραιότητα το δικό του ψυχολογικό υποκείμενο, απολαμβάνει τον ειδικό χρόνο της νεωτερικότητας που ξεπηδά από το βιβλίο.

Έτσι γίνεται ευκρινές ότι ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με μια διαδραστική σκηνοθεσία του λόγου της συγγραφής η οποία με το λαγαρό της ύφος και ήθος, γίνεται ο καθρέπτης των άπειρων δυνατοτήτων του, να αποθέτει προς καιρόν το ιδεολογικό και συναισθηματικό του φορτίο και να καθρεπτίζεται σε μια καθολικότερη εμφάνεια της πραγματικότητας ενώ παραμένει πάντοτε μέσα στον εαυτό του.

Συνάμα αποτελεί ένα εγχείρημα σύνθετων ερωτημάτων, αξιολογήσεων και κρίσεων (ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και ιστορικών) που επιτρέπουν σε κάθε ιδεολογικό αναγνώστη να ταυτιστεί με την πιο οικεία στον ίδιο μορφή, να κοιταχτεί προσωπικά και να αυτοελεγχθεί ως προς το κύρος των μέχρι τώρα πεποιθήσεων και ιδεο - αντιλήψεών του δίχως να ενοχληθεί από την δεικτική παρουσίαση των αποφασιστικότερων όψεων του μετανεωτερικού κόσμου και των ιστορικών γεγονότων. Είναι κατά τούτο, ένα ιστορικό αφήγημα συνεχών αισθητικών αφαιρέσεων που αποβλέπει στην ενεργό συμμετοχή του αναγνώστη ως αναγνώστη αλλά και ως πολίτη του κόσμου.

Είναι, μαζί με τα παραπάνω, ένα, αυθεντικά, πολιτικό βιβλίο το οποίο θέτει εν τοις πράγμασι το ερώτημα για το πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε το πολιτικό γεγονός και προ – διαθέτει, ακόμα και τον ανυποψίαστο αναγνώστη για την ανάληψη της ιστορικής προσωπικής ευθύνης που συνεπάγονται, η νεωτερική ταυτότητα, οι νέες συλλογικότητες και η έννοια του κράτους.

Είναι ακόμα, ένα φιλοσοφικό βιβλίο το οποίο διεκδικεί με δύναμη και άνεση την θέση του δίπλα σε κάθε συνεπή φαινομενολογική ερμηνεία της εποχής μας, αφήνοντας να αναδυθεί από τις σελίδες του, η απώτατη ουσία του μετανεωτερικού φαινομένου. Αναπόφευκτα προσφέρεται και ως πρόταση κριτικής οντολογίας η οποία βρίσκεται εκεί για τον αναγνώστη της τελεολογικής σκοπιμότητας, ο οποίος ζητά να αρθεί στην υψηλότερη θεωρησιακή σφαίρα δίχως να νιώθει ότι πατρονάρεται από τις εμμονές και αγκυλώσεις του συγγραφέα.

Τέλος, είναι ένα βιβλίο προσωπικών εξομολογήσεων το οποίο ομιλεί την γλώσσα της αληθινής φιλίας απέναντι στο κάθε ανθρώπινο υποκείμενο επειδή ο συγγραφέας του παρουσιάζεται πραγματικά αθώος μέσα από τις σελίδες του, να γεύεται όλο τον αφρό, και το άρωμα της (μετά) νεωτερικής εποχής και να προ(σ)καλεί τον κάθε απλό άνθρωπο, πολίτη και περιηγητή της πραγματικότητας και της ζωής σε τούτη την εμπειρία της επίγευσης και του τέλους της(;).
Από : xriele Ημερομηνία : 05-Ιουν-2017
Σχόλιο : Ό,τι καλύτερο και πληρέστερο έχω διαβάσει εδώ και αρκετό καιρό για την κατανόηση της ταυτότητας της εποχής μας. Τις αποδομήσεις και τις διαψεύσεις των βεβαιοτήτων και των προσδοκιών της διαρκούς προόδου και τη δημιουργία τελικά ενός κόσμου παγκοσμιοποιημένου, αλλά όχι οικουμενικού. Με έμπειρη, αλλά πρωτοπόρα και διορατική ματιά ο καθηγητής κ. Παπαδημητρίου φωτίζει θέματα όπως η τρομοκρατία,οι επαναστάσεις, η φρενήρης τεχνολογική παραγωγή και τα καταναλωτικά πρότυπα,οι ανεπάρκειες της πολιτικής,το παρόν και μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η βίωση του χρόνου, ο αποσχηματισμός της προσωπικότητας πριν καν διαμορφωθεί και οι σχέσεις των γενεών, οι διαδρομές και ο ρόλος της σύγχρονης τέχνης και πολλά πολλά άλλα... Και μέσα σε ένα τούνελ που μοιάζει αδιέξοδο, ο συγγραφέας δεν υποτάσσεται στη ματαιότητα, αλλά διασώζει την ελπίδα με συγκεκριμένους οδοδείκτες.
Συγχαρητήρια στον κ. Ν.Παπαδημητρίου που μας χάρισε ένα εξαιρετικό έργο σημείο-αναφοράς.